It's done! - placement

Vanmiddag viel er opeens een dikke envelop op de deurmat. Ik was boven bezig met een oefenexamen Nederlands toen mama bovenkwam met deze into-envelop. Op de voorkant stond met een oranje markeerstift groot " Plaatsing! :) " geschreven. Verder leren ging natuurlijk niet, dus vol spanning hebben we de envelop open gemaakt.

En inderdaad: ik ben geplaatst!
En om precies te zijn, dit is de plaats waar ik een jaar zal wonen:

Bryant
Arkansas

United States of America

Bryant, Arkansas (wettelijke uitspraak (ja die is er): Arkansaw), US

Het gezin waarin ik ben geplaatst bestaat uit een alleenstaande moeder, Megan (34), en haar dochtertje Sophie (3). (Oh ja, en hun twee hondjes, Baby en Sparky.) Samen met mij zal er nog een uitwisselingsstudent een jaar in Arkansas verblijven; ze heet Fernanda (16) en komt uit Brazilië,

Geweldig nieuws natuurlijk aangezien het er een paar maanden geleden nog naar uitzag dat ik überhaupt niet op uitwisseling kon gaan. En daarnaast ben ik ook nog eens erg snel geplaatst: m'n complete dossier is pas twee weken geleden bij de Amerikaanse partner neergelegd.

Ik ben ontzettend dankbaar dat er een gezin is dat bereid is mij een jaar lang in huis te nemen en hun leven met mij te delen. Toch moest ik wel even aan (het idee van) de plaatsing wennen.

Ik had gehoopt dat ik in een gezin zou komen met twee ouders en meerdere kinderen (van mijn leeftijd), waaronder ook jongens. Het zou eens wat anders zijn geweest: na bijna achttien jaar weet ik wel hoe het is om alleen maar met vrouwen in een huis te wonen en ook het enig kind zijn is mij bekend. Natuurlijk zie ik bij vrienden wel hoe het is om uit een groter gezin te komen, maar het lijkt me geweldig om echt de gezinssfeer te proeven en echt als een zus(je) in een gezin te worden opgenomen.

Daarnaast had ik geen rekening gehouden met een double-placement. Het had me erg bijzonder geleken om de onderlinge sfeer in een gezin mee te maken en onderdeel te worden van een bestaand geheel. In dit geval zullen we een jaar met drie nationaliteiten in een huis wonen. In deze situatie is het denk ik wel leuker om met z'n tweeën te zijn; we zijn bijna even oud en aangezien we een jaar lang veel tijd door zullen brengen samen, zullen we wel een soort zusjes worden.

Hoe mijn eerste reactie ook was ... Megan (en Sophie) heeft mij als uitwisselingsstudent uitgekozen en dit vind ik erg bijzonder. Into heeft mijn dossier en op basis daarvan is de plaatsing tot stand gekomen. De klik op basis van karakter is natuurlijk het belangrijkste en daarnaast weet je van tevoren nooit hoe het daadwerkelijk zal zijn, hoe het gezin in eerste instantie ook lijkt.

Gedachten over volgend jaar en het gezin schieten de hele dag door m'n hoofd en er komen allemaal scenario's in me op. Ik heb echt geen idee wat ik wel en niet moet denken en wel en niet moet en kan verwachten.
Op dit moment zit ik erg in de examenstress en ik probeer me ook volledig op de examens te focussen. Zodra deze voorbij zijn stort ik me met veel plezier en nieuwsgierigheid al een klein beetje in m'n 'nieuwe' leven. Mijn doel is om nieuwe mensen en de Amerikaanse cultuur te leren kennen en natuurlijk een geweldig avontuur te beleven, en aan de hand van mijn brief heeft een gezin mij uitgekozen. Ik zal niet voor niets gematcht zijn met Megan, Sophie en Fernanda. Misschien is het niet de (gezins)samenstelling/situatie die ik had gehoopt maar we gaan er een super jaar van maken met z'n allen!

~

Op dit moment heb ik nog erg weinig informatie, zowel over het gezin als over Fernanda. Het enige wat ik weet is dat Megan bij een advocatenkantoor werkt en een erg actief leven leidt. Ze houdt van dingen ondernemen met haar dochter en werkt als vrijwilliger voor de kerk en een jongerenvereniging in de buurt. Sophie is een vrolijk en actief meisje. Moeder en dochter gaan twee keer per week naar de kerk en ook ik zal daar volgend jaar vast ook regelmatig te vinden zijn.
Fernanda is een Braziliaanse scholiere en houdt van handbal, volleybal en tv kijken.

Ik ben gevraagd om contact met Megan en Sophie op te nemen en zal dit na de examens doen. Eerst wil ik het nieuws graag even laten bezinken en bedenken wat ik graag wil schrijven. Dat wil ik niet even snel tussendoor doen.
Ook hoop ik dat ik Fernanda's contactgegevens krijg. In het plaatsingsdossier staan twee regels over haar maar ik wil natuurlijk veel meer weten van en over mijn sister to be.

Fernanda en ik zullen de eerste uitwisselingsstudenten zijn die bij de familie in huis zullen wonen. We zullen allebei onze eigen slaapkamer hebben en een badkamer delen. Megan en Sophie kijken ernaar uit twee nieuwe mensen in hun leven op te nemen en zullen als familie met ons omgaan.

De plaats Bryant ligt in de staat Arkansas, in het zuiden (zuidoosten) van de Verenigde Staten. Het is een suburb van de dichtstbijzijnde grote stad (de hoofdstad van Arkansas), Little Rock, ongeveer 30 km verderop. De omgeving is heuvelachtig en er schijnen veel parken, meren, museums, historische plekken en attractieparken in de omgeving te zijn. Megan omschrijft de winters als cold and snowy of mild and rainy, met een gemiddelde temperatuur van 4 graden, en de zomers als hot and humid, gemiddeld 32 graden.

Kort introductiefilmpje Bryant (AR)

De school waar ik naar toe zal gaan heet Bryant High School. Natuurlijk heb ik gelijk even gegoogled en het gebouw ziet er echt super gaaf uit!

Bryant High School (Bryant)

Er gaan ongeveer 2700 studenten naar deze school, wat rond het leerlingenaantal van een middelgrote school in de VS ligt, van ongeveer dertien tot zeventien jaar. De school is twee mile (ongeveer 3 kilometer) van het huis en ik zal met de auto worden gebracht (en dan te bedenken dat ik nu elke dag 10 km heen en terug fiets).

Op 17 augustus 2015 is de eerste schooldag voor het schooljaar 2015-2016 en op 27 mei 2016 zal het jaar afgelopen zijn,

~

Gisteravond in bed lag ik aan het Amerika-verhaal te denken: wanneer ik zou horen dat ik was geplaatst; in wat voor gezin ik zou worden geplaatst; wat voor kleren ik zou moeten meenemen vanwege het klimaat; wanneer ik zou vertrekken; enzovoort, en vandaag lag de definitieve informatie op de mat.

Mijn geplande vertrekdatum is op dit moment 12 augustus, wat betekent dat ik jarig zal zijn tijdens het Welcome Camp in New York. Dat lijkt me echt super leuk! Gezellig met veel mensen die allemaal aan de start staan van een geweldig avontuur.

~

De komende twee weken zal ik nog vrijwel al m'n tijd kwijt zijn aan de examens maar daarna zal ik contact opnemen met Megan en Sophie (en Fernanda) en hoop ik m'n uitwisselingsgezin alvast wat beter te leren kennen.

Ondanks dat de plaatsing iets anders is dan ik in eerste instantie had gehoopt, kijk ik met nog net zoveel plezier uit naar volgend jaar en wie weet wat er nog gaat komen.
Voor nu ben ik in ieder geval erg blij dat er iets van de onzekerheid is weggenomen en dat ik eindelijk antwoord kan geven als mensen me vragen 'of ik al meer weet'.

Ik heb iets meer informatie, maar er zijn een heleboel nieuwe vragen bijgekomen!

AANGENOMEN #2

Daar staat het dan! Vanmiddag ontving ik de officiële acceptatiebrief in m'n mail!

Amerika: here I come!


I GOT IN #2

* picture of a letter stating I will go on an exchange organized by Into *

There you can read it! This afternoon I founf the official acceptationletter in my mail!

America: here I come!

Interview #2

Vanavond om 19:00 uur stond het interview met een oud-student en medewerker van Into gepland. We hadden telefonisch afgesproken om dit gesprek bij de Usva te voeren, maar we zijn naar café De Kale Jonker naast Minerva gegaan.

Het was toeval dat de Into-medewerker ook uit een éénoudergezin komt en ook op het Zernike heeft gezeten. Zij is echter op uitwisseling naar Australië geweest.

Het interview en ook veel van de informatie die we kregen, kwam overeen met hoe het begin december met EF is gegaan. Ook dit gesprek duurde weer veel langer dan gepland. We kregen heel veel te verhalen te horen over Into, een uitwisseling in Amerika en ook verhalen van de oud-medewerker zelf uit Australië. Net als bij EF moest ik ook deze keer alleen nog wat vragen beantwoorden, waarvan de meeste in het Engels. Doordat ik deze keer minder zenuwachtig was en ik de afgelopen periode zoveel met en in het Engels bezig ben geweest, ging het beantwoorden van vragen in het Engels veel makkelijker dan tijdens het interview met EF. 

Deze keer kreeg ik echter aan het einde van het gesprek al te horen dat ik was aangenomen (wat niet meer heel verrassend was aangezien ik al door Amerika ben aangenomen en de medewerkers van het hoofdkantoor in Rosmalen al weten wie ik ben). Maar toch is het een primeur: vanaf nu ben ik door zowel de Nederlandse als de Amerikaanse afdeling aangenomen en zou het dus helemaal rond moeten zijn!

Interview #2

At 7 PM this evening the interview with a fellow worker and old student from Into took place. We spoke by phone last week and agrees to meet at Usva, but in the end we went to café De Kale Jonker next to Minerva.

When we started talking we found out that the fellow worker from Into also lives with one parent and also went to Zernike College. However she went on an exchange to Australia.

The interview and also a lot of the information they told us were quite similiar with the EF interview in December. Just like that one, also this interview took way longer than we planned. The fellow worker told us all about Into, an exchange to America and also some of her own stories from her exchange to Australia. And also this time I had to answer some questions alone, most of them in English. I noticed talking English was easier this time. I think the fact that I was less nervous and that I spent so much time on answering questions in English the last few monts definitely had something to do with that.

The end was different from last time: I was immidiately told that I was accepted (what wasn't really surprising because I got already accepted by the American department and the fellow Wolkers of the Into office in Rosmalen already knew who I am). However this is the first time I am accepted by the Dutch as well as the American department, which means I the application-proces should be finished now!

Overstap

De afgelopen week hebben we veel contact gehad met EF. Voor we aan dit proces begonnen wisten we al dat het voor studenten die VWO6 hebben afgerond, en dus twaalf jaar onderwijs hebben gehad, lastig is om op een uitwisselingsjaar te gaan. De Amerikaanse overheid vindt namelijk dat mensen na twaalf jaar onderwijs te hebben gevolgd hier geen recht meer op hebben. Enkele scholen bieden deze mogelijkheid echter wel aan buitenlandse studenten, aangezien het niet om het onderwijs maar om de gehele ervaring gaat.

Door alle aanbevelingen die ik heb verzameld ben ik wel aangenomen door de Nederlandse afdeling, maar het bleek echter toch lastig om te worden aangenomen door de Amerikaanse afdelingen. Waar mijn droom enkele minuten geleden nog werkelijkheid leek te zijn geworden, was deze nu in met dat ene berichtje (vrijwel) onmogelijk te zijn geworden.

Toen we dit hoorden zijn we ons gaan oriënteren op andere mogelijkheden: andere schoolsystemen, andere landen en andere organisaties. We hebben één van deze organisaties gebeld en gelijk de situatie uitgelegd. Ook zij informeerden ons over de moeilijkheden in het geval van een VWO-diploma, maar ze boden aan gelijk contact op te nemen met de Amerikaanse afdeling. Deze andere organisatie, Into, werkt samen met verschillende partners in Amerika, aan wie mijn situatie is voorgelegd met de vraag of ze me willen aannemen.

De afgelopen week hebben we dus elke dag telefonisch contact gehad met de medewerkers van Into in Rosmalen. Van de drie mogelijkheden/partners hebben we nog twee afwijzingen gekregen, maar vrijdag kregen we eindelijk het goede nieuws: ik ben aangenomen! En dit keer ben ik niet alleen door de Nederlandse maar ook door de Amerikaanse afdeling aangenomen, waardoor er geen twijfel meer is of ik daadwerkelijk zal gaan. Het is dus écht zeker! Dit betekent echter wel dat ik vanaf nu niet meer met de organisatie EF maar met Into te maken zal hebben. De samenwerking met EF houdt hiermee op en ik zal het hele aanmeldingsproces opnieuw moeten doorlopen bij Into.

Waar ik eerder meldde dat ik sowieso naar Amerika ga zou gaan, dacht ik dit ook daadwerkelijk. Er kwam daarna echter steeds - onverwacht - een maar achteraan.

Het klinkt deze keer natuurlijk hetzelfde, maar na alle onzekerheid, tegenslagen en een overstap lijkt het nu volledig rond en niet meer 'mis' te kunnen gaan.

Toch durf ik nog niet volledig blij te zijn met de acceptatie. Natuurlijk bén ik heel blij, maar de afgelopen periode heb ik meerdere malen een positief bericht gekregen waarna er steeds een teleurstelling achteraan kwam. Ik weet dat de situatie nu anders is, aangezien de Amerikaanse partner al weet wie ik ben en dat ze me al heeft aangenomen, maar de angst dat het toch niet door kan gaan, blijft.

Vanaf nu zet ik me - natuurlijk - volledig in voor het proces bij Into en hopelijk zal ik snel m'n volledige dossier op kunnen sturen. Wanneer dit in Amerika is aangekomen en ze op zoek gaan naar een gastgezin, is het namelijk écht rond!

De conclusie is dus dat ik volgend schooljaar zal doorbrengen in de Verenigde Staten, waar ik zal verblijven bij een gastgezin en naar een lokale school zal gaan. Op zes en zeven juni is er een voorbereidingsweekend in Soest en daarnaast zal ik thuis ook nog veel voor moeten bereiden (beginnend met het halen van m'n eindexamen). De vertrekdatum staat gepland ergens in augustus en wanneer er een gastgezin voor me is gevonden, krijg ik te horen wanneer ik precies zal vertrekken. Bij aankomst in Amerika is er eerst een vijfdaags Welcome Camp in New York en daarna zal ik doorreizen naar het gezin.

Ik kijk ontzettend uit naar volgend jaar en kan niet wachten tot ik te horen krijg in welke regio en welke stad/welk dorp ik dit jaar zal doorbrengen! Ik zou het erg leuk vinden als je mijn avonturen blijft volgen door je te abonneren op deze blog. Ook opmerkingen, vragen en mailtjes (comments en contact form) zijn altijd meer dan welkom!

Thank you and enjoy!


Switch

Last week we have had a lot of contact with EF. Before we started this process we knew for students who finished VWO6 it is hard to go on an exchange. This is because the American government usually doesn't allow students to go to high school in the US if they've already had twelve years of education. However some high school do accept foreign students who have had these twelve years of education because not only the education but the whole experience is what counts. 

Thanks to all the recommendations I collected I did get accepted by the Dutch employees, but it turned out to be hard to get accepted by the American department after all. It seemed to be impossible to realize my American-dream.

When we heard I wouldn't get accepted we went looking for alternatives: other school systems, other countries and other organizations. We called one other organization and started with explaining the situation. This organization told us how hard it is to get accepted as a VWO student with a medical rapport, but they offered to contact the American office and ask about the possibilities. This organization, Into, co-operates with multiple American partners, to whom they presented my situation and asked whether they could accept me.

Therefore we frequently had contact with Into last week. The Dutch department, stated in Rosmalen, emailed or called us every day. Two of these three partners didn't accept me, but friday we finally got the good news: I got accepted! And this time not only the Dutch department but also the American department said I could participate in their high school program, which means there is no doubt if I'll go to the US. So I finally know I'll GO! This does mean that from now on I will be a Into Exchange Student and not an EF Exchange Student anymore. This also means I've to start the application process all over again.

Where I previously announced that I would definitely go to America, I really did think this was the case. However every time I - unexpectedly - got some bad news.

At the on hand this message does sound the same as the previous ones but at the other hand it seems like I won't be rejected later on.

Nevertheless I'm still scared to fully believe it's really going to happen. Of course I am really happy, but every time I received a positive message it was followed by a negative one. I know the situation is different this time, since the American partner already knows who I am and since they already accepted me, but the fear that it might go wrong after all is still present.

From this moment on I will - of course - put all my motivation into the Into-process (that sounds funny :) ) and I'll try to finish the dossier as soon as possible. The American employees can only start searching for a host family when they receive this completed dossier. And when they find the perfect host family for me, the application really is finished!

The conclusion is that I will be spending next school year in the United States of America, where I will stay with a local host family and attend a local high school. At the sixth and seventh of Juny a preparation-seminar (PDS) will be held and besides I will have to prepare a lot at home (starting with passing my levels). Somewhere in August I will leave for my adventure and when they have found they have found the host family where I will be staying, I will hear more about the exact date of department. After first attending a Welcome Camp of five days in New York, I will travel to the host family.

I'm really looking forward to new year and I can't wait until I hear the region. the town/village I will be spending my exhange year! I would really like it if you follow my adventures by subscribing to this blog. Comments, questions and emails (comments and contact form) are always more than welcome!

Thank you and enjoy!

Goed gevoel

Eindelijk heb ik tijd om echt stil te staan bij het feit dat ik toegelaten ben tot het High School Program van EF. Door alle drukte van de SE-week en oma's verhuizing de afgelopen dagen is het nog niet echt tot me doorgedrongen dat ik wel degelijk naar Amerika zal gaan.

Toen ik vanmiddag helemaal doorweekt thuiskwam na het maken van m'n laatste SE van deze periode, vond ik de officiële formulieren op de mat, geweldig!

Wel heb ik me de laatste dagen wat relaxter gevoeld. Eindelijk heb ik zekerheid over volgend jaar en ik heb er alles aan gedaan om dit mogelijk te maken. Iedereen aan wie ik het vertel dat het rond is, is heel enthousiast en het is geweldig om te kunnen zeggen dat ik ga! Ook weet ik iets meer over wanneer ik zal vertrekken: 15 juli staat als voorlopig geplande vertrekdatum in de formulieren.

Komend weekend ga ik hard bezig met het compleet maken van mijn dossier zodat ze kunnen beginnen met zoeken naar een gastgezin. Er zijn nog heel wat formulieren in te vullen. Daarnaast ben ik al allemaal lijstjes aan het maken met wat er nog moet gebeuren voor vertrek en is m'n hoofd al vol met ideeën over de laatste maanden in Nederland. Kan nu al niet meer wachten!


Feeling happy

After finishing my SE week I finally have the time to give my acceptance to the High School Year Program from EF some thoughts. Due to all the fuss of the last couple of weeks it hasn't really sunk in that I will actually go to the United States next year. 

When I came home this afternoon after finishing my last SE and while I was completely soaked I found the official forms at the door mat, amazing!

* see pictures above *

Although the rush I've been feeling a bit more relaxt since last tuesday. Finally I've some more certaincy about what I'll be doing next year and I've done everything possible to make this happen. Everyone who hears about my acceptance is enthusiastic and it feels amazing finally being able to say that I'll go! I also know slightly more about when I'll leave: right now the departement is planned on the fifteenth of July.

Next weekend I'll be working on my dossier to complete it so EF can start searching for a host family. And I have a lot of forms to fill in. Besides I'm already making all sorts of lists about what has to be done before I leave. My head is full of ideas about my last monts in The Netherlands. Can't wait!

AANGENOMEN

IK BEN AANGENOMEN!! Ik ben écht aangenomen en zal het volgende schooljaar dus in Amerika doorbrengen!

Vrijdag had Josha al gebeld maar toen was ik aan het werk. We hadden afgesproken dat ik haar maandag terug zou bellen maar door een storing bij EF lukte ook dat niet. Vandaag heb ik het weer geprobeerd en kreeg ik - eindelijk - het goede nieuws: ik mag gaan! Ze hebben vertrouwen in mij en hebben het officiële aanmeldingspakket naar me toegestuurd.

Dit maakt deze verschrikkelijke, regenachtige dag, met twee SE's en waarop oma gaat verhuizen, een heel stuk beter!

Hoe het nu verder gaat, weet ik nog niet precies. Eerst moet ik het aanmeldingspakket afwachten en als het goed is staat daar alle informatie in die ik nodig heb om de aanmelding rond te maken. Het belangrijkste is dat ik nu antwoord kan geven op de veelgestelde vraag wat ik volgend jaar ga doen; ik ga namelijk mijn droom verwezenlijken!


I GOT IN

I GOT IN!! I really got exepted to the High School Exchange Year, which means I will spend next year in America!

Josha already tried to call me last friday but I couldn't answer the phone because I was at work. We agreed I would call her back on monday but because of a breakdown at the EF office this also didn't work out. When I tried to call her back today I - finally - heard what I was hoping for: I can go! They believe I'm capable of going and they sent me the acceptation forms.

This news makes this terrible, rainy day, on which I had to make two School Exams and on which my grandmom had to move, a lot better!

I'm not sure what will happen next. I first have to wait for the acceptation forms and it shoud also include the information I need to finish the application. Most important is that I can finally answer the frequently asked question what I'm going to do next year: I am going to make my dream come true!

Nog steeds wachten

Update:

De laatste aanbevelingsbrieven heb ik helaas nog steeds niet ontvangen. Zestien december werd gezegd dat ze 'op korte termijn' zouden worden verstuurd, maar ik ontving maar niks. Na vaak gebeld te hebben, kregen we dinsdag eindelijk contact en werd ons verteld dat ze ervoor zouden zorgen dat de ingevulde formulieren vrijdag klaar zouden liggen. Vanmiddag werd ik echter gebeld dat het nog een week uitgesteld wordt.

Balen! Na twee maanden weet ik nog steeds niets. Wat ik volgend jaar ga doen? Op dit moment heb ik nog geen idee en helaas gaan vrijwel alle gesprekken op school over wat iedereen voor plannen heeft voor volgend jaar.

Na het telefoontje heb ik gelijk EF gebeld en in overleg vast de andere informatie opgestuurd. Het grootste deel is dus al wel de deur uit en hopelijk kunnen ze er al iets mee! Het blijft sowieso spannend of het gaat lukken. Nu maar afwachten en hopen dat de laatste formulieren volgende week écht ingevuld klaar liggen zodat m'n dossier (tijdelijk) compleet is! 

Het is nogal een drukke periode met school, werk, EF, de badkamerverbouwing en oma's verhuizing volgende week. Nu eerst maar focussen op de komende SE-week en daarna hopelijk goed nieuws ontvangen!


Still waiting

Update:
Sadly I still haven't recieved the last recommendation letter. At the sixteenth of December we heard they would be sended to me 'at short notice' but the mail stayed out. After many attempts to call them we finally got a connection this tuesday. We were told the forms would be ready on friday so I coud pick them up. However this afternoon I got a phonecall saying I had to wait another week.

This really sucks! After two months I still don't know anything. Wat will I be doing next year? I've now idea at the moment and unfortunately almost all conversations at school are about what everyone's plans are for next year. 

After the phonecall I immediately contacted EF and we agreed I would firstly mail them the other forms. This means most information has been sended to EF in The Netherlands and I hope in the meantime they will be able to decide what to do with it. For me it will in any case stay uncertain how it will turn out. The only thing I can do is wait and hope the last forms will indeed be filled in next week so my dossier will be complete (for now).

The last few weeks have been very busy with school, work, EF, the bathroom remodeling and grandmas move and it will stay this way the following weeks. For now, I first have to focus on the SE-week next week and hopefully after that I will recieve some good news!

Goed en slecht nieuws

Helaas zit ik nog steeds in onzekerheid of ik volgend jaar mag deelnemen aan het High School Year.

Het interview vorige week maandag ging heel goed! Het zou van zeven tot negen uur 's avonds duren maar mama en ik verlieten pas om half elf het Martinihotel.
Eerst kregen we gedurende twee uur ontzettend veel informatie over wat je kan verwachten van een jaar in Amerika, zowel leuke als minder leuke dingen. Ook werd er verteld waar we aan moeten denken, wat we wel en niet moeten doen en hoe het verder zal gaan.
Daarna kreeg ik 26 Engelse vragen over mezelf, m'n hobby's, familie, verwachtingen, dagelijkse leven en nog veel meer.
Als laatste kreeg ik twintig (!) minuten om een Engelse brief te schrijven die een eventueel gastgezin als eerste te lezen zal krijgen en waarop ze hun eerste indruk over mij baseren.
Meestal horen studenten binnen een week of ze wel of niet aangenomen worden voor het programma; afwachten dus!

De volgende dag werd ik echter al gebeld dat ik op basis van mijn motivatie en beheersing van de Engelse taal aangenomen was. Er is echter een probleem: Amerikaanse scholen nemen meestal geen studenten aan die VWO hebben gedaan. Wat misschien nog zou kunnen helpen, is als ik meerdere positieve aanbevelingsbrieven zou krijgen.

De afgelopen week ben ik daar dus druk mee bezig geweest. Ik baal echt als een stekker en wil er alles aan doen om toch nog aangenomen te worden! Ik heb al twee positieve toezeggingen binnen en er zijn er nog twee onderweg.

Helaas zal het nog wel even duren voor ik daadwerkelijk hoor of ik kan gaan. Eerst moet ik alle informatie binnen hebben, daarna moet het naar Amsterdam worden gestuurd, waar EF moet bepalen wat ze ermee gaan doen en van waaruit het EF kantoor eventueel de informatie zal doorgeven aan de vestiging(en) in Amerika. De Amerikaanse medewerkers zullen echter zeer waarschijnlijk niet (zoals gewoonlijk) binnen twee dagen een antwoord terugsturen, aangezien veel mensen daar nu vrij zijn vanwege de Kerst.

Ondertussen zit ik dus nog in spanning en HOOP ik dat ik voor het eind van januari een positief bericht zal ontvangen. Door alle gesprekken met oud-studenten ben ik nog veel enthousiaster geworden dan ik al was en even leek het avontuur al binnen handbereik. Door dit bericht is de kans dat ik kan gaan echter een stuk kleiner geworden. Maar ik geef nog niet op! Gelukkig zijn de reacties tot nu toe alleen maar positief en ik hoop dat ze in Amerika de aanbevelingen ook serieus zullen bekijken.

Naast het invullen van formulieren voor EF ben ik ook hard bezig met school, wat de spanning en stress ook niet ten goede komt. Er moeten nog een paar grote verslagen worden ingeleverd voor het einde van de week en er moet nog (te) veel gebeuren. Daarna ga ik eerst van mijn vakantie genieten!

Iedereen alvast fijne feestdagen en een gelukkig nieuw jaar gewenst!


Bad and good news

Unfortunately I still don't know if I can participate in the EF High School Exchange Program next year. 

The interview last monday went really well! In the mail they said it would take from 7 until 9 PM but we left the Martinihotel at 10:30 at night. The first two hours the ambassador told us all about the exchange and what you can expect when you live a year in the US. We also heard what we should think about before I leave, what we should and shouldn't do and what will happen next. After that I got asked 26 questions in English about myself, my hobbies, my family, expectations, daily life and a lot more. In the end I had twenty (!) minutes to write an English letter which will be read by a possible host family and on which they will make up their first impression about me. Most applicants hear within one week if they get accepted for the programma so the only thing I can do is wait! 

Unexpectedly I received a call the next they that, based on my motivation and how well I speak English, I got in. However there is one problem: American High Schools normaly don't accept students who have followed a VWO high school program. One thing that may help me to still get accepted is if I collect multiple positive letters of reccomandation. 

Last week I've been very busy collecting these letters. The news really got to me and I'm willing to do everything to get accepted in the end. I already recieved two positive letters and two are on it's way!

Unfortunately it will take some time before I will know if I can go. First I need to revieve all the information, then I've to send it to the EF office in Amsterdam where the fellow workers has to decide what to do with it and from which it may all will be send to the EF office in America. However the American employees probably won't respond within two days (like they normally do), since a lot of people have some days off due to Christmas. 

This means I still don't know anything and I HOPE to recieve a positive message before the end of January. All the conversations with former students made me even more enthusiastic and for a few weeks it seemed the adventure already had begun. By this message the possibility of me going to the US became a lot smaller. But I'm not giving up! Happily the reactions I recieved so far were all positive and I hope EF America will look at my letters of recommendation seriously. 

Besides completing all the forms for EF I also have a lot of schoolwork to do. This doesn't have a good influence on the level of stress I'm dealing with. Before the end of the week I've to hand in multiple big rapports and I have a lot (to much) of other things to do. But after that I'm going to enjoy my two weeks if Christmas-holiday! 

 I wish you all happy holidays and a new year full of joy and happines!