Vertrek! (Day 1)

De eerste update(s) vanuit Amerika! Tot nu toe heb ik nog geen tijd gehad om iets te posten, vandaar meerdere blogs in een keer (er komen er nog meer aan!):

Woensdag 12 augustus 2015 om 3 uur 's ochtends stond ik naast m'n bed: de reis-dag! Als we op reis gaan ben ik altijd zenuwachtig, en zeker vandaag, aangezien ik nog nooit zo ver heb gevlogen en omdat het 'afscheidmoment' nu wel heel erg dichtbij kwam. 

Tussen 3 en 5 hebben mama en ik de laatste dingen geregeld, gecheckt of ik alles had en ik heb afscheid genomen van Doortje. Deze twee uren zijn echt als een speer voorbij gegaan en ik besefte me niet echt dat ik een jaar lang niet meer in m'n eigen huis zal rondlopen.

Met de trein van half 6 vertrokken we richting Schiphol, waar we kort na achten aankwamen. Bij de incheck balie stonden Maaike (en een heel uitzwaai-comité), een into-hopee, en Tim, een into-returnee.

Om half 9 moesten we inchecken en kregen we onze boarding passen. Vanaf toen hadden we nog een uur de tijd om afscheid te nemen. Mama en ik hebben koffie en een sapje gedronken en buiten bij de vliegtuigen gekeken. Ondanks dat ik het natuurlijk erg fijn vond om nog een uur met mama te zijn, waren we de tijd ook een beetje aan het uitzitten. We wisten dat het afscheid eraan zat te komen en keken elke paar minuten op de klok.

Om 10 uur was het dan echt zover: afscheid nemen en door security. Van tevoren had ik gedacht dat ik het tijdens deze laatste momenten super moeilijk zou hebben, maar het viel gelukkig mee (relatief gezien). Natuurlijk was het super lastig om dag te zeggen, maar ik had ook super veel zin om te gaan en het voelde niet alsof ik echt voor tien maanden afscheid moest nemen.

Ons uitzwaaicomite

Toen Maaike en ik eenmaal door security waren, ging het erg snel. We moesten gelijk doorlopen naar de gate, waar al erg veel mensen zaten te wachten. Hier ontmoetten we ook Peter, een into-hopee die niet op het PDS was. Daarnaast zagen we enkele anderen met een into-t-shirt aan.

There we go ... !

Tijdens de vlucht zaten Maaike en ik gelukkig naast elkaar. Onderweg hebben we voornamelijk films gekeken en geprobeerd te slapen (wat natuurlijk niet lukte). Het vliegtuig-eten viel me heel erg mee en de tijd ging nog redelijk snel voorbij.

Om kwart voor twee landden we op JFK, New York. Border security kwamen we vlot door en bij de bagageband kwamen we gelijk andere into-hopees tegen: een tweeling uit Finland. Samen zijn we naar de aankomsthal gelopen. Daar voegden zich langzaamaan steeds meer into’ers bij de groep, tot we uiteindelijk met ongeveer tien man waren. We zagen echter niemand met een into-bordje of t-shirt aan om ons op te halen. Na een half uur zoeken besloten we Eline te bellen. Er bleken allerlei problemen met andere vluchten te zijn, waardoor de Camp Leaders nog bij de andere terminals stonden. Rond drie uur werden we opgepikt en zijn we via een omweg van drie terminals en een stop van een uur in een andere aankomsthal naar de bus gelopen die ons naar het hostel bracht. De groep was super gezellig en tijdens de busrit zagen we al een stukje van New York.

Toen we om 7 uur bij het hostel aankwamen, ontvingen we eerst onze kamersleutel en brachten we onze koffers naar de kamers. Samen met 5 anderen sliep ik op een kamer op de vierde verdieping. Daarna was het eerst tijd voor het avondeten. Na een lange dag reizen had (bijna) iedereen enorme trek. Ook tijdens het eten zaten we met dezelfde groep als waarmee we het vliegveld rondvlogen. 

Om 9 uur (toen eindelijk alle 101 studenten en 5 (!) begeleiders) in het hostel waren, hadden we de eerste homeroom meeting. We werden ingedeeld in vier groepen (ik zat ik groep Geel) en kregen de eerste informatie over de dagen die zouden volgen.

Na de meeting, rond half 11, was het eindelijk tijd om naar de kamers te gaan. Ik weet niet hoe het in de andere kamers was, maar wij zijn allen gelijk als een blok in slaap gevallen.

Dit is het Facebook bericht dat ik die avond op Facebook heb geplaatst:
After more than 24 hours of traveling, waiting, saying goodbye, translating and meeting new people, I'm getting my first (short) night of sleep in New York City.
It was an intense day but I also met a bunch of amazing people already and had a lot of fun!
I still don't realize that I arrived in the United States of America and that I'm not going to leave for the following ten months, but it is true and the adventure has started!
I'm really looking forward to the next few days (and my birthday) in New York and after that meeting my host family and host sister this Sunday!
After months of preparation, everything is finally getting real! After more than 24 hours of traveling, waiting, saying goodbye, translating and meeting new people, I'm getting my first (short) night of sleep in New York City.
It was an intense day but I also met a bunch of amazing people already and had a lot of fun!
I still don't realize that I arrived in the United States of America and that I'm not going to leave for the following ten months, but it is true and the adventure has started!
I'm really looking forward to the next few days (and my birthday) in New York and after that meeting my host family and host sister this Sunday!
After months of preparation, everything is finally getting real!

It's done! - placement

Vanmiddag viel er opeens een dikke envelop op de deurmat. Ik was boven bezig met een oefenexamen Nederlands toen mama bovenkwam met deze into-envelop. Op de voorkant stond met een oranje markeerstift groot " Plaatsing! :) " geschreven. Verder leren ging natuurlijk niet, dus vol spanning hebben we de envelop open gemaakt.

En inderdaad: ik ben geplaatst!
En om precies te zijn, dit is de plaats waar ik een jaar zal wonen:

Bryant
Arkansas

United States of America

Bryant, Arkansas (wettelijke uitspraak (ja die is er): Arkansaw), US

Het gezin waarin ik ben geplaatst bestaat uit een alleenstaande moeder, Megan (34), en haar dochtertje Sophie (3). (Oh ja, en hun twee hondjes, Baby en Sparky.) Samen met mij zal er nog een uitwisselingsstudent een jaar in Arkansas verblijven; ze heet Fernanda (16) en komt uit Brazilië,

Geweldig nieuws natuurlijk aangezien het er een paar maanden geleden nog naar uitzag dat ik überhaupt niet op uitwisseling kon gaan. En daarnaast ben ik ook nog eens erg snel geplaatst: m'n complete dossier is pas twee weken geleden bij de Amerikaanse partner neergelegd.

Ik ben ontzettend dankbaar dat er een gezin is dat bereid is mij een jaar lang in huis te nemen en hun leven met mij te delen. Toch moest ik wel even aan (het idee van) de plaatsing wennen.

Ik had gehoopt dat ik in een gezin zou komen met twee ouders en meerdere kinderen (van mijn leeftijd), waaronder ook jongens. Het zou eens wat anders zijn geweest: na bijna achttien jaar weet ik wel hoe het is om alleen maar met vrouwen in een huis te wonen en ook het enig kind zijn is mij bekend. Natuurlijk zie ik bij vrienden wel hoe het is om uit een groter gezin te komen, maar het lijkt me geweldig om echt de gezinssfeer te proeven en echt als een zus(je) in een gezin te worden opgenomen.

Daarnaast had ik geen rekening gehouden met een double-placement. Het had me erg bijzonder geleken om de onderlinge sfeer in een gezin mee te maken en onderdeel te worden van een bestaand geheel. In dit geval zullen we een jaar met drie nationaliteiten in een huis wonen. In deze situatie is het denk ik wel leuker om met z'n tweeën te zijn; we zijn bijna even oud en aangezien we een jaar lang veel tijd door zullen brengen samen, zullen we wel een soort zusjes worden.

Hoe mijn eerste reactie ook was ... Megan (en Sophie) heeft mij als uitwisselingsstudent uitgekozen en dit vind ik erg bijzonder. Into heeft mijn dossier en op basis daarvan is de plaatsing tot stand gekomen. De klik op basis van karakter is natuurlijk het belangrijkste en daarnaast weet je van tevoren nooit hoe het daadwerkelijk zal zijn, hoe het gezin in eerste instantie ook lijkt.

Gedachten over volgend jaar en het gezin schieten de hele dag door m'n hoofd en er komen allemaal scenario's in me op. Ik heb echt geen idee wat ik wel en niet moet denken en wel en niet moet en kan verwachten.
Op dit moment zit ik erg in de examenstress en ik probeer me ook volledig op de examens te focussen. Zodra deze voorbij zijn stort ik me met veel plezier en nieuwsgierigheid al een klein beetje in m'n 'nieuwe' leven. Mijn doel is om nieuwe mensen en de Amerikaanse cultuur te leren kennen en natuurlijk een geweldig avontuur te beleven, en aan de hand van mijn brief heeft een gezin mij uitgekozen. Ik zal niet voor niets gematcht zijn met Megan, Sophie en Fernanda. Misschien is het niet de (gezins)samenstelling/situatie die ik had gehoopt maar we gaan er een super jaar van maken met z'n allen!

~

Op dit moment heb ik nog erg weinig informatie, zowel over het gezin als over Fernanda. Het enige wat ik weet is dat Megan bij een advocatenkantoor werkt en een erg actief leven leidt. Ze houdt van dingen ondernemen met haar dochter en werkt als vrijwilliger voor de kerk en een jongerenvereniging in de buurt. Sophie is een vrolijk en actief meisje. Moeder en dochter gaan twee keer per week naar de kerk en ook ik zal daar volgend jaar vast ook regelmatig te vinden zijn.
Fernanda is een Braziliaanse scholiere en houdt van handbal, volleybal en tv kijken.

Ik ben gevraagd om contact met Megan en Sophie op te nemen en zal dit na de examens doen. Eerst wil ik het nieuws graag even laten bezinken en bedenken wat ik graag wil schrijven. Dat wil ik niet even snel tussendoor doen.
Ook hoop ik dat ik Fernanda's contactgegevens krijg. In het plaatsingsdossier staan twee regels over haar maar ik wil natuurlijk veel meer weten van en over mijn sister to be.

Fernanda en ik zullen de eerste uitwisselingsstudenten zijn die bij de familie in huis zullen wonen. We zullen allebei onze eigen slaapkamer hebben en een badkamer delen. Megan en Sophie kijken ernaar uit twee nieuwe mensen in hun leven op te nemen en zullen als familie met ons omgaan.

De plaats Bryant ligt in de staat Arkansas, in het zuiden (zuidoosten) van de Verenigde Staten. Het is een suburb van de dichtstbijzijnde grote stad (de hoofdstad van Arkansas), Little Rock, ongeveer 30 km verderop. De omgeving is heuvelachtig en er schijnen veel parken, meren, museums, historische plekken en attractieparken in de omgeving te zijn. Megan omschrijft de winters als cold and snowy of mild and rainy, met een gemiddelde temperatuur van 4 graden, en de zomers als hot and humid, gemiddeld 32 graden.

Kort introductiefilmpje Bryant (AR)

De school waar ik naar toe zal gaan heet Bryant High School. Natuurlijk heb ik gelijk even gegoogled en het gebouw ziet er echt super gaaf uit!

Bryant High School (Bryant)

Er gaan ongeveer 2700 studenten naar deze school, wat rond het leerlingenaantal van een middelgrote school in de VS ligt, van ongeveer dertien tot zeventien jaar. De school is twee mile (ongeveer 3 kilometer) van het huis en ik zal met de auto worden gebracht (en dan te bedenken dat ik nu elke dag 10 km heen en terug fiets).

Op 17 augustus 2015 is de eerste schooldag voor het schooljaar 2015-2016 en op 27 mei 2016 zal het jaar afgelopen zijn,

~

Gisteravond in bed lag ik aan het Amerika-verhaal te denken: wanneer ik zou horen dat ik was geplaatst; in wat voor gezin ik zou worden geplaatst; wat voor kleren ik zou moeten meenemen vanwege het klimaat; wanneer ik zou vertrekken; enzovoort, en vandaag lag de definitieve informatie op de mat.

Mijn geplande vertrekdatum is op dit moment 12 augustus, wat betekent dat ik jarig zal zijn tijdens het Welcome Camp in New York. Dat lijkt me echt super leuk! Gezellig met veel mensen die allemaal aan de start staan van een geweldig avontuur.

~

De komende twee weken zal ik nog vrijwel al m'n tijd kwijt zijn aan de examens maar daarna zal ik contact opnemen met Megan en Sophie (en Fernanda) en hoop ik m'n uitwisselingsgezin alvast wat beter te leren kennen.

Ondanks dat de plaatsing iets anders is dan ik in eerste instantie had gehoopt, kijk ik met nog net zoveel plezier uit naar volgend jaar en wie weet wat er nog gaat komen.
Voor nu ben ik in ieder geval erg blij dat er iets van de onzekerheid is weggenomen en dat ik eindelijk antwoord kan geven als mensen me vragen 'of ik al meer weet'.

Ik heb iets meer informatie, maar er zijn een heleboel nieuwe vragen bijgekomen!

Goed gevoel

Eindelijk heb ik tijd om echt stil te staan bij het feit dat ik toegelaten ben tot het High School Program van EF. Door alle drukte van de SE-week en oma's verhuizing de afgelopen dagen is het nog niet echt tot me doorgedrongen dat ik wel degelijk naar Amerika zal gaan.

Toen ik vanmiddag helemaal doorweekt thuiskwam na het maken van m'n laatste SE van deze periode, vond ik de officiële formulieren op de mat, geweldig!

Wel heb ik me de laatste dagen wat relaxter gevoeld. Eindelijk heb ik zekerheid over volgend jaar en ik heb er alles aan gedaan om dit mogelijk te maken. Iedereen aan wie ik het vertel dat het rond is, is heel enthousiast en het is geweldig om te kunnen zeggen dat ik ga! Ook weet ik iets meer over wanneer ik zal vertrekken: 15 juli staat als voorlopig geplande vertrekdatum in de formulieren.

Komend weekend ga ik hard bezig met het compleet maken van mijn dossier zodat ze kunnen beginnen met zoeken naar een gastgezin. Er zijn nog heel wat formulieren in te vullen. Daarnaast ben ik al allemaal lijstjes aan het maken met wat er nog moet gebeuren voor vertrek en is m'n hoofd al vol met ideeën over de laatste maanden in Nederland. Kan nu al niet meer wachten!


Feeling happy

After finishing my SE week I finally have the time to give my acceptance to the High School Year Program from EF some thoughts. Due to all the fuss of the last couple of weeks it hasn't really sunk in that I will actually go to the United States next year. 

When I came home this afternoon after finishing my last SE and while I was completely soaked I found the official forms at the door mat, amazing!

* see pictures above *

Although the rush I've been feeling a bit more relaxt since last tuesday. Finally I've some more certaincy about what I'll be doing next year and I've done everything possible to make this happen. Everyone who hears about my acceptance is enthusiastic and it feels amazing finally being able to say that I'll go! I also know slightly more about when I'll leave: right now the departement is planned on the fifteenth of July.

Next weekend I'll be working on my dossier to complete it so EF can start searching for a host family. And I have a lot of forms to fill in. Besides I'm already making all sorts of lists about what has to be done before I leave. My head is full of ideas about my last monts in The Netherlands. Can't wait!