America, here I come!

I did it!

De vlag mag uit!

Het was een lange en zenuwslopende dag gisteren, maar het resultaat is geweldig! De hele dag stroomden de positieve berichten van vrienden van andere scholen al binnen en ook in de into groeps-WhatsApp kwamen al veel smileys voorbij. Om vijf uur werd ik eindelijk gebeld door m'n mentor met het goede nieuws. Snel de vlag in de bomen knopen op de steiger (bij gebrek aan een vlaggenstokhouder) en dan richting school om iedereen te feliciteren. Op de terugweg langs oma voor een gebakje en daarna thuis nog met een paar goede vrienden het resultaat vieren.

Ondanks dat ik er voorafgaand aan de examens goed voor stond en ik van sommige wist dat ik ze wel goed had gemaakt, bleef het toch spannend. Zeker toen ik zo lang moest wachten en veel anderen al bericht hadden gekregen. Toen ik uit eindelijk werd gebeld en hoorde wat m'n gemiddelde van de Centrale Examens is (een 7.6, en zelfs een 9 op economie), kon ik het niet geloven! 

De voorbereidingen voor Amerika zijn al een tijdje in volle gang, maar deze 'hindernis' moest toch echt worden genomen om daadwerkelijk te vertrekken. Het is een raar idee dat m'n dagen als VWO'er hier in Nederland er nu echt opzitten en dat (eigenlijk) niets me meer in de weg staat om over twee maanden (precies!) naar de andere kant van de Atlantische Oceaan te vliegen!

Vandaag met volle teugen in het zonnetje van m'n cijferlijst genieten en vanavond uit eten. Ik zou het nog bijna gaan missen hier!

PDS 2015-2016

Afgelopen weekend werd in Soest het Pre Departure Seminar gehouden. Tijdens het PDS worden de nieuwe uitwisselingsstudenten (hopees) voorbereid op hun uitwisseling door returnees. Dit gebeurt door middel van gesprekken, spelletjes, toneelstukjes, foto's en vooral het contact met oude en nieuwe studenten.

Zaterdagochtend om half 7 zat ik in de trein richting Soest. Dagmar, een USA-hopee uit Hoogeveen, stapte in Hoogeveen in dezelfde trein zodat we samen verder konden reizen. Om half tien kwamen we aan op station Soest Zuid, van waaruit we nog zo'n tien minuutjes moesten lopen richting het Stayokay hostel.
Hier werd de groep (ongeveer 35 mensen) opgesplitst in een USA-groep en een niet-USA-groep. Beide groepen volgden gescheiden hetzelfde programma en iedereen at alle maaltijden tegelijk samen.

Bij veel van de opdrachten was eerst niet goed duidelijk wat het doel of de achterliggende gedachte was (bewust), maar als deze dan achteraf werd uitgelegd zag je bij veel mensen een 'aha-momentje'. Alle belangrijke dingen en gedachten die je zal tegenkomen tijdens je uitwisselingsjaar kwamen voorbij en het was leuk en nuttig om in kleine groepjes te overleggen over hoe je iets het beste kunt aanpakken.

Na het avondeten kregen we de sleutel van de kamer. Ik lag op een kamer met twee USA-studenten (waaronder ik) en drie niet-USA-studenten. Het hostel was een stuk luxer dan ik van tevoren had verwacht!

Na het eten werden we richting één van de zalen geleid waar we compleet in stilte moesten wachten. Toen we de ruimte in mochten zagen we allemaal kussens in ene grote U-vorm liggen, af en toe onderbroken door een stoel. Binnenin de U-vorm lag een lichtgevend snoer en op de stoelen en de kussens op de kop van de U-vorm zaten enkele returnees en hopees. Ongeveer drie kwartier lang voerden ze zonder te spreken een soort ritueel uit. Niemand wist wat er gebeurde of wat het betekende en ik vond het intrigerend hoe iedereen zich maar moest laten leiden. Ook dit ritueel droeg bij aan het meegeven van de belangrijkste boodschap van het weekend: wees open-minded, heb geen vooroordelen (of zet deze zoveel mogelijk aan de kant), probeer alles (behalve als je het écht niet wilt), besef hoe verschillend culturen kunnen zijn (zelfs binnen homogene groepen zijn al veel verschillen te vinden) en vooral: geniet! Een uitwisselingsjaar gaat ontzettend snel voorbij en natuurlijk zitten er baaldagen tussen, maar dit is de enige kans die je hebt!

Na het ritueel konden we de foto- en jaarboeken van de returnees bekeken en hebben we heel veel verhalen gehoord (net zoals de rest van de dag). Om half twaalf was het programma voor dag één afgelopen mochten de telefoons weer aan (die moesten de rest van het weekend uit!). Die avond heb ik het eerst met andere hopees heel gezellig gehad. Daarna heb ik nog tot half twee 's nachts met de returnees gesproken over hun ervaringen tijdens en na hun uitwisseling. De sfeer in de groep was heel bijzonder. Iedereen heeft een (hele) andere achtergrond en sommige mensen zouden elkaar op school nooit opzoeken, maar er is een heel belangrijk ding dat iedereen bindt: de American dream. Volgens mij heb ik binnen een dag nog nooit zulke persoonlijke en diepe gesprekken gehad met mensen. Het was heerlijk om een weekend niet het hele verhaal te hoeven uitleggen; mensen weten waarom jij dit wilt en hoe je je voelt. Natuurlijk ben ik blij dat ik nog een heel jaar voor de boeg heb, maar ik verheug me ook al op de barbeque voor de class of '16!

Dag 2 was qua indeling vrijwel gelijk aan dag 1. Om 8 uur zaten we aan het ontbijt (het was een kort nachtje) en daarna volgden weer veel opdrachten en 'aha-momenten'.

Om twee uur begon de voorlichting voor ouders, dus langzaamaan stroomde de eetzaal van de Stayokay vol. Wij schreven ondertussen een brief aan onszelf die na onze uitwisseling door into naar ons zal worden opgestuurd. Aan het eind werd een toneelstukje opgevoerd door de returnees met daarin nog kort (en overduidelijk) de 'lessen' die we het afgelopen weekend hadden meegekregen.

En toen hadden ook de ouders hun portie informatie gehad en was het tijd om naar huis te gaan. Nog een paar groepsfoto's (en heel veel selfies!) met onze nieuwe into-shirts en toen was het weekend voorbij. Het was echt een super gezellig weekend en ik heb zoveel geweldige mensen ontmoet! We hebben gelijk een groeps-WhatsApp aangemaakt en Facebook wordt overladen met foto's.

De USA- en de niet-USA-hopees

De USA-hopees

Dagmar, Ilse, Lesley-Ann en ik 

Juul, Lotje, Fleur, Dagmar en ik 

Ilse, Anne, Lesley-Ann, Juul, Fleur, Dagmar, Lotje en Kim

Lesley-Ann, Ilse, Kim, Dagmar en ik

Kim, Juul, Lotje, Dagmar, Fleur, Yuri, Ilse, Anne, Iris en Lesley-Ann

Kim, Juul, Lotje, Dagmar, Fleur, Ilse, Anne en Lesley-Ann

Lesley-Ann, Ilse, Dagmar en ik

Aangezien twee returnees uit Groningen met mama en mij mee terug zouden rijden, gingen wij na het afscheid (ongeveer 4 uur) met een drankje op het terras van het Stayokay zitten. Rond 5 uur vertrokken we richting Groningen. Na twintig minuten in de auto kwam ik er echter achter dat ik m'n telefoon was vergeten (!) en dus reden we weer terug. Hierdoor zouden we pas rond acht uur in Groningen aankomen en aangezien de lunch om twaalf uur onze laatste maaltijd was geweest, besloten we onderweg bij Hajé wat te gaan eten. Mede doordat dit ook nog al lang duurde, heb ik na het 'officiële' PDS nog vier uur extra 'persoonlijke' PDS en gezelligheid gehad!

Om half tien waren we (eindelijk thuis). De twee dagen die ik weg ben geweest voelen veel langer. Het was een super weekend! Voor eventjes stond ik al met één been in Amerika, maar het 'gewone'  leven gaat nog even door (en gelukkig maar!). Op WhatsApp werden al vijf minuten na het einde van het PDS hele gesprekken gevoerd. Het is raar hoe je mensen al na twee dagen kunt missen!

Door dit weekend kijk ik nog meer uit naar volgend jaar (voor zover dat mogelijk is). Nog iets meer dan twee maanden Nederland en dan begint het avontuur echt! Ik vlieg in ieder geval tegelijk met één Nederlandse student en daarnaast zal er sowieso een Nederlandse begeleider bij het New York City Welcome Camp zijn (en wel een returnee uit Groningen, met wie ik dus zo'n vier uur over de terugreis heb gedaan en iemand die ook naar Arkansas is geweest).

I can't wait!

It's done! - placement

Vanmiddag viel er opeens een dikke envelop op de deurmat. Ik was boven bezig met een oefenexamen Nederlands toen mama bovenkwam met deze into-envelop. Op de voorkant stond met een oranje markeerstift groot " Plaatsing! :) " geschreven. Verder leren ging natuurlijk niet, dus vol spanning hebben we de envelop open gemaakt.

En inderdaad: ik ben geplaatst!
En om precies te zijn, dit is de plaats waar ik een jaar zal wonen:

Bryant
Arkansas

United States of America

Bryant, Arkansas (wettelijke uitspraak (ja die is er): Arkansaw), US

Het gezin waarin ik ben geplaatst bestaat uit een alleenstaande moeder, Megan (34), en haar dochtertje Sophie (3). (Oh ja, en hun twee hondjes, Baby en Sparky.) Samen met mij zal er nog een uitwisselingsstudent een jaar in Arkansas verblijven; ze heet Fernanda (16) en komt uit Brazilië,

Geweldig nieuws natuurlijk aangezien het er een paar maanden geleden nog naar uitzag dat ik überhaupt niet op uitwisseling kon gaan. En daarnaast ben ik ook nog eens erg snel geplaatst: m'n complete dossier is pas twee weken geleden bij de Amerikaanse partner neergelegd.

Ik ben ontzettend dankbaar dat er een gezin is dat bereid is mij een jaar lang in huis te nemen en hun leven met mij te delen. Toch moest ik wel even aan (het idee van) de plaatsing wennen.

Ik had gehoopt dat ik in een gezin zou komen met twee ouders en meerdere kinderen (van mijn leeftijd), waaronder ook jongens. Het zou eens wat anders zijn geweest: na bijna achttien jaar weet ik wel hoe het is om alleen maar met vrouwen in een huis te wonen en ook het enig kind zijn is mij bekend. Natuurlijk zie ik bij vrienden wel hoe het is om uit een groter gezin te komen, maar het lijkt me geweldig om echt de gezinssfeer te proeven en echt als een zus(je) in een gezin te worden opgenomen.

Daarnaast had ik geen rekening gehouden met een double-placement. Het had me erg bijzonder geleken om de onderlinge sfeer in een gezin mee te maken en onderdeel te worden van een bestaand geheel. In dit geval zullen we een jaar met drie nationaliteiten in een huis wonen. In deze situatie is het denk ik wel leuker om met z'n tweeën te zijn; we zijn bijna even oud en aangezien we een jaar lang veel tijd door zullen brengen samen, zullen we wel een soort zusjes worden.

Hoe mijn eerste reactie ook was ... Megan (en Sophie) heeft mij als uitwisselingsstudent uitgekozen en dit vind ik erg bijzonder. Into heeft mijn dossier en op basis daarvan is de plaatsing tot stand gekomen. De klik op basis van karakter is natuurlijk het belangrijkste en daarnaast weet je van tevoren nooit hoe het daadwerkelijk zal zijn, hoe het gezin in eerste instantie ook lijkt.

Gedachten over volgend jaar en het gezin schieten de hele dag door m'n hoofd en er komen allemaal scenario's in me op. Ik heb echt geen idee wat ik wel en niet moet denken en wel en niet moet en kan verwachten.
Op dit moment zit ik erg in de examenstress en ik probeer me ook volledig op de examens te focussen. Zodra deze voorbij zijn stort ik me met veel plezier en nieuwsgierigheid al een klein beetje in m'n 'nieuwe' leven. Mijn doel is om nieuwe mensen en de Amerikaanse cultuur te leren kennen en natuurlijk een geweldig avontuur te beleven, en aan de hand van mijn brief heeft een gezin mij uitgekozen. Ik zal niet voor niets gematcht zijn met Megan, Sophie en Fernanda. Misschien is het niet de (gezins)samenstelling/situatie die ik had gehoopt maar we gaan er een super jaar van maken met z'n allen!

~

Op dit moment heb ik nog erg weinig informatie, zowel over het gezin als over Fernanda. Het enige wat ik weet is dat Megan bij een advocatenkantoor werkt en een erg actief leven leidt. Ze houdt van dingen ondernemen met haar dochter en werkt als vrijwilliger voor de kerk en een jongerenvereniging in de buurt. Sophie is een vrolijk en actief meisje. Moeder en dochter gaan twee keer per week naar de kerk en ook ik zal daar volgend jaar vast ook regelmatig te vinden zijn.
Fernanda is een Braziliaanse scholiere en houdt van handbal, volleybal en tv kijken.

Ik ben gevraagd om contact met Megan en Sophie op te nemen en zal dit na de examens doen. Eerst wil ik het nieuws graag even laten bezinken en bedenken wat ik graag wil schrijven. Dat wil ik niet even snel tussendoor doen.
Ook hoop ik dat ik Fernanda's contactgegevens krijg. In het plaatsingsdossier staan twee regels over haar maar ik wil natuurlijk veel meer weten van en over mijn sister to be.

Fernanda en ik zullen de eerste uitwisselingsstudenten zijn die bij de familie in huis zullen wonen. We zullen allebei onze eigen slaapkamer hebben en een badkamer delen. Megan en Sophie kijken ernaar uit twee nieuwe mensen in hun leven op te nemen en zullen als familie met ons omgaan.

De plaats Bryant ligt in de staat Arkansas, in het zuiden (zuidoosten) van de Verenigde Staten. Het is een suburb van de dichtstbijzijnde grote stad (de hoofdstad van Arkansas), Little Rock, ongeveer 30 km verderop. De omgeving is heuvelachtig en er schijnen veel parken, meren, museums, historische plekken en attractieparken in de omgeving te zijn. Megan omschrijft de winters als cold and snowy of mild and rainy, met een gemiddelde temperatuur van 4 graden, en de zomers als hot and humid, gemiddeld 32 graden.

Kort introductiefilmpje Bryant (AR)

De school waar ik naar toe zal gaan heet Bryant High School. Natuurlijk heb ik gelijk even gegoogled en het gebouw ziet er echt super gaaf uit!

Bryant High School (Bryant)

Er gaan ongeveer 2700 studenten naar deze school, wat rond het leerlingenaantal van een middelgrote school in de VS ligt, van ongeveer dertien tot zeventien jaar. De school is twee mile (ongeveer 3 kilometer) van het huis en ik zal met de auto worden gebracht (en dan te bedenken dat ik nu elke dag 10 km heen en terug fiets).

Op 17 augustus 2015 is de eerste schooldag voor het schooljaar 2015-2016 en op 27 mei 2016 zal het jaar afgelopen zijn,

~

Gisteravond in bed lag ik aan het Amerika-verhaal te denken: wanneer ik zou horen dat ik was geplaatst; in wat voor gezin ik zou worden geplaatst; wat voor kleren ik zou moeten meenemen vanwege het klimaat; wanneer ik zou vertrekken; enzovoort, en vandaag lag de definitieve informatie op de mat.

Mijn geplande vertrekdatum is op dit moment 12 augustus, wat betekent dat ik jarig zal zijn tijdens het Welcome Camp in New York. Dat lijkt me echt super leuk! Gezellig met veel mensen die allemaal aan de start staan van een geweldig avontuur.

~

De komende twee weken zal ik nog vrijwel al m'n tijd kwijt zijn aan de examens maar daarna zal ik contact opnemen met Megan en Sophie (en Fernanda) en hoop ik m'n uitwisselingsgezin alvast wat beter te leren kennen.

Ondanks dat de plaatsing iets anders is dan ik in eerste instantie had gehoopt, kijk ik met nog net zoveel plezier uit naar volgend jaar en wie weet wat er nog gaat komen.
Voor nu ben ik in ieder geval erg blij dat er iets van de onzekerheid is weggenomen en dat ik eindelijk antwoord kan geven als mensen me vragen 'of ik al meer weet'.

Ik heb iets meer informatie, maar er zijn een heleboel nieuwe vragen bijgekomen!

Examens

De examens komen steeds dichterbij en de spanning en stress beginnen ook steeds meer te komen. Nog minder dan een week en dan beginnen we!

Dit is mijn examenschema:

• Maandag 11 mei: Nederlands (13:30-16:30 uur)
• Dinsdag 12 mei: Management&Organisatie (13:30-16:30 uur)
• Woensdag 13 mei: Wiskunde (13:30-16:30 uur)
• Maandag 18 mei: Geschiedenis (09:00-12:00 uur)
• Dinsdag 19 mei: Economie (13:30-16:30 uur)
• Woensdag 20 mei: Duits (09:00-11:30 uur)
  Woensdag 20 mei: Biologie (13:30-16:30 uur)
• Donderdag 21 mei: Engels (13:30-16:30 uur) 

Veel mensen vragen me hoe het (leren) gaat, maar ik heb echt geen idee. Ik doe erg m'n best, heb een leerschema gemaakt en heb ook wel het idee dat het leren redelijk gaat, maar ik weet gewoon echt niet wat ik moet verwachten en wanneer het voldoende is. M'n motivatie, die de afgelopen tijd toch wat verdwenen was, is gelukkig weer redelijk terug. Het goede vooruitzicht voor volgend jaar zal hier vast wat mee te maken hebben!

We zullen het zien! Ik ben heel benieuwd hoe het zal gaan de komende paar weken.

En daarna ... VAKANTIE! Voor het eerst in een lange tijd dat ik echt niks voor school kán doen. Waarschijnlijk zal ik nog één a twee maanden redelijk veel werken en verder voorbereiden voor de States. We gaan ervoor!

Exams

The exams are coming closer every day and I'm starting to feel quite stressed. Less than a week and we'll have to start!

This is my examination schedule:

• Monday May 11th: Dutch (13:30-16:30)
• Tuesday May 12th: Management&Organisatie (13:30-16:30)
• Wednesday May 13th: Wiskunde (13:30-16:30)
• Monday May 18th: Geschiedenis (09:00-12:00)
• Tuesday May 19th: Economie (13:30-16:30)
• Wednesday May 20th: Duits (09:00-11:30)
  Wednesday May 20th: Biologie (13:30-16:30)
• Thursday May 21st: Engels (13:30-16:30) 

A lot of people are asking me how I'm doing and how the learning is going, but I really have no idea. I'm working really hard, I made a learning schedule and I feel like I'm doing quite okay, but I don't know what to expect and when it will be enough. Happily my motivation, which had been gone the last couple of months, is back. I'm quite sure next year has something to do with that!

We'll see! I'm curious how the coming weeks will go.

And after that ... VACANTION! For the first time in forever that I don't have to do anything for school. As far as I know now, the few months after the exams I'll work at Albert Heijn quite a lot and besides of course preparing for the States. Let's go!

Laatste SchoolDag en gala

Vrijdag 24 april was de officiële Laatste Schooldag voor de examenleerlingen van het Zernike College. Het thema was 'Van superheld tot brandweerman, waar droomde jij vroeger van?' (Bijna) iedereen kwam verkleed naar school en alle mogelijke beroepen (en niet-beroepen) kwamen voorbij. Zelf was ik verkleed als timmerman. M'n opa had vroeger een bouwbedrijf en ik hield van timmeren, dus dat leek me een geweldig beroep.

Friday April the 24th was the last official schoolday for the students of the Zernike College who will take their exams this year. Everyone came to school disguised in an outfit that showed the profession (or non-profession) they wanted to become when they were litte. I was dressed as a wood workster. My grandfather used to be the owner of a building company and I really liked hammering, so I thougt becoming a carpenter would be amazing!

De dag begon om tien uur met de Examenstunt. Dit jaar moesten we allemaal een bol wol mee nemen om de gangen van de school onbegaanbaar te maken voor de andere leerlingen. Het was erg leuk om ze allemaal door de gangen te zien ploeteren, maar het was wat minder dat ik zelf ook overal in bleef haken met de uitsteeksels van m'n riem.

The day began at ten o'clock with the Exam-Masterpiece. We all had to take a ball of wool with us to make the school corridors impassable for the other students. We had a great time seeing everyone slogging through the school, but unfortunately we also got stuck ourself.

Na de stunt werd er muziek gedraaid, waren er optredens van leerlingen op het podium in de kantine en werden de leraren uitgedaagd mee te doen aan wedstrijdjes (bijvoorbeeld karaoke en vla eten). Van tevoren hadden de docenten een super leuk filmpje opgenomen voor de examenkandidaten.

After the Masterpiece music was played, acts were performed and teachers were asked to take part in competitions (such a karaoke and eating custard). A few weeks ago the teachers recorded a Goodbye-video for the examinees.

Afscheidsfilmpje docenten Zernike College Westerse Drift 2015

We hadden ontzettend veel geluk met het weer en konden lekker buiten in de zon zitten. Er was frisdrank en ijs voor iedereen en daarnaast konden mensen patat en churros kopen. Nog even een groepsfoto maken en de onze schoolcarrière zit er (bijna) officieel op. Het was een geslaagde ochtend!

We were very lucky it was very sunny so we could sit outside. There was soda and icecream for everyone and people who wanted could buy potatochips and churros. To end the morning the whole group came together to take a picture. 

Groepsfoto examenkandidaten Zernike College 2014-2015

Rond één uur gingen Amke en ik richting de stad om onze volle tassen thuis te dumpen en te lunchen. Daarna fietsten we, via de stad om een heliumballon te kopen, naar Anna in Noorddijk voor haar achttiende verjaardag. Van ongeveer vier uur 's middags tot acht uur 's avonds hebben we heerlijk in de tuin gezeten, gekletst, gelachen en gegeten (15 kg spareribs!).

Om acht uur gingen we weer op de fiets richting de stad om ons om te kleden bij Igor die vlak bij Kaap Hoorn woont. Eerst foto's maken ...

Around one o'clock Amke and I went home to dump our bags and to have lunch. After that we rode, through the city to buy a heliumballoon, to Anna in Noorddijk to celebrate her 18th birthday. From four to eight PM we had a great time relaxing in the sun, talking, laughing and eating (15 kg spareribs!).

At eight o'clock we stepped on our bycicles again and rode back to te city do change at Igor's who lives nearby Kaap Hoorn. First taking a few pictures ...

Van links naar rechts:
Igor, Eva, Luna, Daan, Bob, Malou, Ileen, Jikke, Amke, Sacha, Bram en Anne.

... en daarna met z'n allen te voet naar het feest. Helaas had ik niet bedacht dat het een beter idee was om op m'n Allstars naar Kaap Hoorn te lopen en daar pas m'n hakken aan te trekken, dus al voor we binnen waren deden m'n voeten verschrikkelijk pijn. Toch eerst op de hakken naar binnen gegaan en het uiteindelijk de hele avond volgehouden (mede omdat ik anders twee paar schoenen onder de drank zou hebben zitten)!

Het gala was super leuk! Ik was heel blij dat het dit jaar in Kaap Hoorn was en niet in bijvoorbeeld &zo of Kokomo, omdat het een wat meer gala-achtig imago heeft, er vrijwel geen opstapjes en trappetjes zijn en omdat je tussendoor het terras op kon. Het was super leuk om met mensen die je al zes jaar of langer kent een gezellige avond te hebben, vlak voor iedereen zichzelf een paar weken zal opsluiten om te leren voor de examens.

's Nachts om drie uur was het gala afgelopen. Eerst met z'n allen in de kou in de rij voor de garderobe. Gelukkig had mama aangeboden om Amke, Bram en mij te komen ophalen. Toen ik thuis was heb ik nog snel een liter water naar binnen gewerkt en ben ik onder de douche gesprongen om al de drankjes die ik over me heen had gekregen van me af te spoelen. Om half vijf lag ik in bed na een super gezellige dag!

... and after that going to the party by foot. Unfortunately I didn't think about the mile we had to walk so I left on my heels in stead of my Allstars. This made my feet hurt terribly before prom had even started. Nevertheless I did go inside wearing my heels and I managed to keep them on until the end (partly due to the fact that, if I had changed, my Allstars would also be full with pools of drinks right now).

I had a really great time at prom! Happily it was in Kaap Hoorn and not in a bar like &zo or Kokomo or something, because Kaap Hoorn is a more prom-like location, there are hardly any stairs and it has a terrace so you can go outside. Having an amazing night with people you have known for (more than) six years and before everyone has to learn for the exams was really awesome!

At three AM the party was done. First we all had to wait for our jackets and bags at the cloakroam. Luckily my mom had offered to pick up Amke and Bram and me. When arrived home I quickly drank about a liter of water and I took a shower to wash all the drinks people spilled on me off my body. At half past four I went to bed after a great day!

2 maanden verder

Het is alweer even geleden dat ik een blog geschreven heb. De afgelopen periode ben ik erg veel bezig geweest met school, werk en rijles en was het relatief rustig rondom het Amerika-avontuur.
De laatste week ben ik hier echter wel weer druk mee bezig geweest: ik moest mijn geboorteakte opvragen bij de gemeente, een meningokokken en een (nieuwe) DTP vaccinatie halen en als laatste lag er een Engelse test op me te wachten. Deze bestond uit een luister- en een leesdeel en was heel (!) goed te doen. Van de 74 luistervragen had ik er nul fout en het leesgedeelte, bestaande uit 71 vragen, heb ik met 4 foutjes afgesloten.
Als het goed is zijn nu alle formulieren waarmee de Amerikaanse organisatie me bleef verrassen volledig ingevuld en is mijn dossier nu (eindelijk) echt compleet!

M'n laatste SE-week is ook al een paar weken geleden en afgelopen woensdag had ik nog een inhaaltoets en een herkansing. Qua lessen heb ik op dit moment alleen nog examentrainingen. 24 april is 'LSD' (Laatste Schooldag) en gala en daarna volgen 'alleen' nog de examens. De zenuwen beginnen langzaamaan wel wat te komen.

Verder geniet ik volop van het heerlijke weer. Eindelijk geen winterjas meer aan en niet verkleumen 's ochtends op de fiets. Daarnaast ziet het er buiten natuurlijk veel leuker en fleuriger uit door het licht en alle planten, bomen en struiken die in bloei staan.

Het is heel raar hoe het einde van dit schooljaar en mijn middelbare schooltijd steeds dichterbij komen. De examens beginnen al in minder dan een maand! En daarmee komt ook mijn vertrek naar de VS steeds dichterbij. Natuurlijk heb ik er ontzettend veel zin in maar ik vind het ook lastig om sommige mensen en dingen hier achter te laten, ook al weet ik dat ik ze na een jaar (als het goed is) weer terug zal zien. Deze laatste maanden ga ik zoveel mogelijk genieten van alle lieve mensen en leuke dingen hier in Nederland, en daarna ga ik met veel gezonde spanning het avontuur tegemoet!


2 months later

It has been a while since I last wrote a blog. The last couple of weeks I've been very busy with school, work and driving lessons. I didn't have to do much to prepare for my America adventure though. The things I've been busy with, were: claiming a copy of my birth certificate, getting a meningitis and a (new) DTP vaccination and making an English test. This test consisted of a listening and a reading part and it was quite easy. I finished it with zero mistakes in the listening part (consisting of 74 questions) and four mistakes in the reading part (consisting of 71 questions).
My dossier should be complete by now, since I completed all the extra forms the American organisation kept surprising me with. I really hope so!

I finished my last School Exam-week a few weeks ago. Last Wednesday I had to make one test I missed because I was sick and I had to retake another. I don't have to follow normal classes anymore; I can only attend exam trainings. April 24th is our schools 'LSD' (Last School Day) and gala and after that the exams are the 'only' things that will follow.

Furthermore I'm enjoying the beautiful weather to the fullist. I finnaly don't have to wear my winter jacket anymore and I don't freeze on my way to school in the morning. Besides the sun and the blooming flowers, trees and bushes makes the world look a lot more fun and cheerfull.

It is really weird how the end of the school year and the end of my time at high school are comming closer every day. The exams start in less than a month! And with that my departure to the US comes closer. Of course I'm really looking forward to next year but it is going to be hard to leave some people and some things behind, although I know I'll be back within a year. I'm going to enjoy these last months in the Netherlands as much as possible and after that I'll start my adventure!

Formulieren ingeleverd

Eindelijk heb ik alle formulieren ingeleverd! Na eerst (bijna) alles op de MyEF website te hebben ingevuld en daarna alles overnieuw te hebben gedaan op de Online Portal van Into, kon ik eindelijk op het knopje submit klikken!

De aanmelding is dus rond en de Nederlandse en Amerikaanse medewerkers van Into zullen me nu proberen te 'matchen' met een gast gezin.

* bewerkt: 16:32 uur *

Zojuist een mailtje ontvangen met als bijlagen nog acht nieuwe formulieren om in te vullen: here we go!

Forms are submitted

I finally submitted all the forms I (and my mom and the GP and the hospital and a school teamleader and a teacher and the people from the GGD) had to complete! After first completing (almost) everything at the MyEF website and then completing it all again at the Online Portal from into, I could finally click on the submit button!

The application is official which means the Dutch and American employees and Into will try to 'match' me with a host family.

* edit: 16:32 *

Just received an email with eight new forms to fill in: here we go!