Spring Break begon voor mij op vrijdagmiddag 18 maart. Na school ging ik naar huis om m’n laatste spullen (in) te pakken en daarna werd ik afgezet bij de Eserman Family. Emilie, de uitwisselingsstudent uit Noorwegen, had me tijdens de kerstvakantie gevraagd of ik met haar en haar nieuwe gastgezin (ze is van gastgezin gewisseld vlak voor Kerst) mee naar Florida zou willen tijdens de vakantie in maart ...
... natuurlijk!
Het Florida gezelschap bestond uit:
Brice Eserman
Miranda Eserman
Anne van den Bos (18)
Emilie Mathiesen (18)
Zoie Eserman (11)
Ellis Eserman (10)
Ellis Eserman (10)
Xander Eserman (8)
Brody Eserman (5)
 |
| Achterste rij vlnr: Anne, Zoie, Miranda, Emilie, Brice Midden vlnr: Brody, Xander, Ellis |
Vrijdagavond werd gevuld met uit een tripje naar Walmart en het pakken van vakantie-spullen voor twee volwassenen, een 18-jarige uitiwisselings student, en vier kinderen van 11, 10, 8 en 5 jaar oud.
Zaterdagmorgen om tien voor zeven reden we weg uit Greenwood. Helaas waren we na twintig minuten alweer terug omdat we iets waren vergeten. Om kwart over zeven vertrokken we voor de tweede keer. Eindbestemming: Atlanta, Georgia.
De achts-persoons auto was helemaal vol; inclusief kofferbak. Tijdens de rit werd(en) er gepraat, film gekeken, gelezen, woordzoekers gedaan, spelletjes gespeeld en amper geslapen. We stopten drie of vier keer, waaronder een lunchbreak at Cracker Barrel.
Rond acht uur ’s avonds kwamen we in Atlanta aan, waar we bij Mirandas moeder verbleven.
De volgende dag vertrokken we rond tien uur richting Orlando (Miranda, haar zus en Emilie waren pas om vier uur ’s nachts thuis gekomen omdat ze naar de opnames van American Ninja Warrior waren gegaan om een uur ’s nachts). We hadden nog zo’n zeven uur te gaan naar het hotel.
’s Avonds aten we in het hotel (Walmart ‘snacks’) en daarna hebben we nog ongeveer een uur bij het zwembad gezeten. Daarna snel naar bed want …
… de volgende dag om zes uur ’s ochtends weer op! Aankleden, hotel ontbijt eten (I love it!) en op naar de Universal Studios (ongeveer twintig minuten van het hotel). Miranda, Zoie, Emilie en ik verbrachten de dag in de Universal parken; Brice en de jongens gingen naar het Kennedy Space Center.
Universal was super gaaf! Na binnenkomst gingen we gelijk naar het Harry Potter gedeelte, want dat was waar we allen het meest naar uitkeken! Zoie wilde heel erg graag een toverstok kopen bij Olivander. Daarna hebben we in het HP-gedeelte in het ‘hoofdpark’ rondgelopen, voor we de Hogwarts Express naar het andere (deel van het) park namen (ongeveer vijf minuten). In de trein werd een film gespeeld zodat het leek alsof je 'echt' op weg was naar Zweinstein. Diagon Alley (Weg-is-Weg) is het HP-gedeelte in het andere park. Daar hebben we vrijwel alle souvenir winkeltjes een grondig bezoek gebracht en butterbeer en pumpkin juice gedronken.
Na de hele morgen omringd te zijn geweest bij toverstokken, pratende dieren en vreemde snoepjes begonnen we met het ontdekken van de rest van het park. Emilie en ik gingen samen verder terwijl Miranda en Zoie achtbanen reden. Wij aten lunch en liepen langzaam door het park om alle geweldige details in/op/aan de gebouwen/decors te bekijken.
Om vijf uur besloten Em en ik van de zon te gaan genieten. We kochten ijskoffie en zijn op het gras in de zon gaan liggen. Daarnaast hebben we nog in wat winkels net buiten het park rondgekeken. Rond half negen kwamen ook Miranda en Zoie het park uit en gingen we terug naar het hotel.
De volgende dag begon vrijwel hetzelfde: vroeg opstaan, klaarmaken, ontbijten en weer richting de Studios. Dinsdag gingen Brice, Miranda en de jongens echter naar Legoland en dus nam Brices broer (Cliff) ons mee naar het park. We begonnen weer met een bezoek aan Harry Potter Land en het eerste wat we daar deden was in een van de achtbanen gaan (de rij was te lang later gedurende de dag). Tijdens het ‘wachtgedeelte’ liep je door het kasteel waar onder andere de bewegende schilderijen hingen en Perkamemtus’ kantoor was nagebouwd. De ‘achtbaan’ (het waren vooral beelden die je het gevoel gaven dat je veel bewoog, in het echt wiebelde het karretje maar amper), liet het lijken alsof je op een bezemsteel vloog. Het was super gaaf!
Na de achtbaan verplaatsten we ons weer naar het tweede park. Daar aangekomen wilden Cliff en Zoie nog een andere achtbaanrit maken, dus splitsen we weer op en Em en ik liepen dit keer door een ander gedeelte van het park. We zagen een deel van de opnamens van Fear Factor en er waren allerlei (kleine) shows die op straat plaatsvonden. Mensen ‘in het publiek’ begonnen opeens te dansen of te zingen. Het weer was geweldig en de optredens waren leuk en indrukwekkend!
Na lunch met Cliff en Zoie hebben we de rest van de dag in tweetallen doorgebracht. Em en ik hadden het meeste plezier in het langzamer rondlopen in de parken en alles goed te bekijken; Cliff en Zoie wilden vooral graag alle attracties ervaren.
Rond zeven uur reden we terug naar het hotel, waar ook de rest van de familie net weer was aangekomen. ’s Avonds gingen we uit eten en probeerden we te sporten in de hotel gym, maar het was zo warm dat we allemaal bijna flauw vielen!
Woensdagochtend deden we het rustig aan. Het plan was om rond tien uur de trip naar Destin (ongeveer zes uur rijden) te beginnen. Onderweg belandden we helaas in een dikke file dus liepen we zo’n twee uur vertraging op. Rond zeven uur ’s avonds kwamen we eindelijk bij het huis aan dat we ‘leenden’ van vrienden van Brice en Miranda. Het was super mooi en groot (12 ‘officiële’ bedden maar en konden makkelijk 15-20 mensen slapen)! Emilie, Zoie en ik sliepen beneden en de rest sliep op de bovenverdieping. ’s Avonds zijn we kort naar het strand geweest (ongeveer drie minuten lopen vanaf het huis).
De volgende ochtend om zes uur waren we alweer op weg naar het strand om de zonsopgang te bekijken. Helaas was het vrij bewolkt dus de mooie ochtend-lucht-kleuren waren wat vervaagd. Daarnaast was er erg veel wind en het was koud! In totaal hebben we die ochtend ongeveer 3,5 km gelopen.
Na het ontbijt (cinnamon rolls want Miranda was jarig) gingen we met de hele familie terug naar het strand. We liepen tot knie-hoogte in de zee maar het water was erg koud. Rond lunchtijd vertrokken Emilie en ik om wat souvenirwinkels te bezoeken. Om vier uur moesten we echter allemaal weer binnen zijn want er werd een grote storm verwacht. En inderdaad … na nog even wat te hebben bewogen op het tennisveld naast het huis begon het enorm te stormen, plenzen, hagelen en onweren. De rest van de dag zijn we dus binnengebleven. ’s Avonds gingen we als een ‘verjaardagsmaal’ naar een all you can eat sushi en Chinees restaurant (ik genoot vooral van de toetjes!). We probeerden de dag af te sluiten met een film, maar na een hele week vroeg op, laat naar bed, veel lopen en reizen vielen we allemaal na een kwartier in slaap!
Vrijdag was het weer nog steeds erg belabberd. Rond lunchtijd besloten we uit eten en naar de bioscoop te gaan. We zagen de film Zootopia en het was echt geweldig! Super gelachen en ook het verhaal was erg goed.
Later hebben we nog ijs gehaald en ’s avonds zijn we uit eten geweest bij Fudpucker's, een erg bekend restaurant in Florida. Bij de bar hebben ze een groot aquarium met alligators. Daar hebben we de ‘wachttijd’ doorgebracht. Na het eten hebben we net als de meeste andere bezoekers onze namen en enkele andere berichten op de muren geschreven (het hele restaurant is gevuld met zwarte en witte Sharpie teksten, voornamelijk namen van restaurant bezoekers). Weer thuis deden we een tweede poging de film te kijken en dit keer lukte het (met moeite)!
Zaterdag was ‘de dag van vertrek’, helaas. Zondag was Pasen en die wilden niet in de auto doorbrengen. We hadden dus een twaalf uur durende autorit voor de boeg. Na inpakken en schoonmaken vertrokken we rond half tien. Onderweg zijn we maar drie keer en in totaal slechts drie kwartier gestopt! Iets voor tienen ’s avonds kwamen we weer in Greenwood aan … Spring Break zat erop!
***
Spring Break was super gaaf! Ik genoot zelfs van de uren (ca. veertig!) met z’n drieën op zo’n twee vierkante meter op de achterste bank van de auto. Het was wel eens wat anders; normaal met z’n tweeën (mama en ik) op pad, en nu een groot familie avontuur!
De week ging ontzettend snel voorbij! We zijn op en neer naar Florida geweest (op zichzelf al speciaal) en hebben super gave dingen gedaan en beleefd! Ik voelde me echt onderdeel van de Eserman family en we hebben goede gesprekken gehad en ook ontzettend veel lol gemaakt. Het was zeker een trip om nooit te vergeten!
