Wednesday, December 17, 2014

Goed en slecht nieuws

Helaas zit ik nog steeds in onzekerheid of ik volgend jaar mag deelnemen aan het High School Year.

Het interview vorige week maandag ging heel goed! Het zou van zeven tot negen uur 's avonds duren maar mama en ik verlieten pas om half elf het Martinihotel.
Eerst kregen we gedurende twee uur ontzettend veel informatie over wat je kan verwachten van een jaar in Amerika, zowel leuke als minder leuke dingen. Ook werd er verteld waar we aan moeten denken, wat we wel en niet moeten doen en hoe het verder zal gaan.
Daarna kreeg ik 26 Engelse vragen over mezelf, m'n hobby's, familie, verwachtingen, dagelijkse leven en nog veel meer.
Als laatste kreeg ik twintig (!) minuten om een Engelse brief te schrijven die een eventueel gastgezin als eerste te lezen zal krijgen en waarop ze hun eerste indruk over mij baseren.
Meestal horen studenten binnen een week of ze wel of niet aangenomen worden voor het programma; afwachten dus!

De volgende dag werd ik echter al gebeld dat ik op basis van mijn motivatie en beheersing van de Engelse taal aangenomen was. Er is echter een probleem: Amerikaanse scholen nemen meestal geen studenten aan die VWO hebben gedaan. Wat misschien nog zou kunnen helpen, is als ik meerdere positieve aanbevelingsbrieven zou krijgen.

De afgelopen week ben ik daar dus druk mee bezig geweest. Ik baal echt als een stekker en wil er alles aan doen om toch nog aangenomen te worden! Ik heb al twee positieve toezeggingen binnen en er zijn er nog twee onderweg.

Helaas zal het nog wel even duren voor ik daadwerkelijk hoor of ik kan gaan. Eerst moet ik alle informatie binnen hebben, daarna moet het naar Amsterdam worden gestuurd, waar EF moet bepalen wat ze ermee gaan doen en van waaruit het EF kantoor eventueel de informatie zal doorgeven aan de vestiging(en) in Amerika. De Amerikaanse medewerkers zullen echter zeer waarschijnlijk niet (zoals gewoonlijk) binnen twee dagen een antwoord terugsturen, aangezien veel mensen daar nu vrij zijn vanwege de Kerst.

Ondertussen zit ik dus nog in spanning en HOOP ik dat ik voor het eind van januari een positief bericht zal ontvangen. Door alle gesprekken met oud-studenten ben ik nog veel enthousiaster geworden dan ik al was en even leek het avontuur al binnen handbereik. Door dit bericht is de kans dat ik kan gaan echter een stuk kleiner geworden. Maar ik geef nog niet op! Gelukkig zijn de reacties tot nu toe alleen maar positief en ik hoop dat ze in Amerika de aanbevelingen ook serieus zullen bekijken.

Naast het invullen van formulieren voor EF ben ik ook hard bezig met school, wat de spanning en stress ook niet ten goede komt. Er moeten nog een paar grote verslagen worden ingeleverd voor het einde van de week en er moet nog (te) veel gebeuren. Daarna ga ik eerst van mijn vakantie genieten!

Iedereen alvast fijne feestdagen en een gelukkig nieuw jaar gewenst!


Bad and good news

Unfortunately I still don't know if I can participate in the EF High School Exchange Program next year. 

The interview last monday went really well! In the mail they said it would take from 7 until 9 PM but we left the Martinihotel at 10:30 at night. The first two hours the ambassador told us all about the exchange and what you can expect when you live a year in the US. We also heard what we should think about before I leave, what we should and shouldn't do and what will happen next. After that I got asked 26 questions in English about myself, my hobbies, my family, expectations, daily life and a lot more. In the end I had twenty (!) minutes to write an English letter which will be read by a possible host family and on which they will make up their first impression about me. Most applicants hear within one week if they get accepted for the programma so the only thing I can do is wait! 

Unexpectedly I received a call the next they that, based on my motivation and how well I speak English, I got in. However there is one problem: American High Schools normaly don't accept students who have followed a VWO high school program. One thing that may help me to still get accepted is if I collect multiple positive letters of reccomandation. 

Last week I've been very busy collecting these letters. The news really got to me and I'm willing to do everything to get accepted in the end. I already recieved two positive letters and two are on it's way!

Unfortunately it will take some time before I will know if I can go. First I need to revieve all the information, then I've to send it to the EF office in Amsterdam where the fellow workers has to decide what to do with it and from which it may all will be send to the EF office in America. However the American employees probably won't respond within two days (like they normally do), since a lot of people have some days off due to Christmas. 

This means I still don't know anything and I HOPE to recieve a positive message before the end of January. All the conversations with former students made me even more enthusiastic and for a few weeks it seemed the adventure already had begun. By this message the possibility of me going to the US became a lot smaller. But I'm not giving up! Happily the reactions I recieved so far were all positive and I hope EF America will look at my letters of recommendation seriously. 

Besides completing all the forms for EF I also have a lot of schoolwork to do. This doesn't have a good influence on the level of stress I'm dealing with. Before the end of the week I've to hand in multiple big rapports and I have a lot (to much) of other things to do. But after that I'm going to enjoy my two weeks if Christmas-holiday! 

 I wish you all happy holidays and a new year full of joy and happines!

Sunday, December 7, 2014

Voor het interview

Morgenavond is het interview met een ambassadeur van EF in het Martinihotel aan het Gedempte Zuiderdiep. Voor het gesprek moet ik tien bladzijden met vragen in het Engels hebben ingevuld. En dan niet simpele vragen zoals: what do you do on a friday night? maar: what do you want to achieve in life? Erg lastige vragen voor iemand die niet eens precies weet wat ze wil studeren.
Helaas hield de site van MyEF er vrijdagavond mee op, waardoor ik de vragen niet allemaal heb kunnen beantwoorden. 

Ik ben best wel zenuwachtig voor morgenavond. Door een email van EF weet ik wel een beetje wat ik kan verwachten maar ik ben vooral bang dat ik door de spanning steenkolen Engels ga praten. 

Morgen eerst naar school en hopelijk is daarna de MyEF site gemaakt zodat ik de laatste vragen ook nog kan invullen. Dan thuis kijken hoe het met de eerste dag van de badkamerverbouwing gaat en dan om zeven uur het gesprek ... spannend!


Before the interview

Tomorrowevening I will be interviewed by an EF ambassador in the Martinihotel at the Gedempte Zuiderdiep. EF has sent me ten pages with questions to fill in before the interview. And not simple questions like what do you do on a friday night? but: what do you want to achieve in life? Difficult questions to answer for someone who does not even know (exactly) what she wants to study.
Unfortunately the MyEF-site stopped working fridayevening, which made I didn't have the opportunity to answer all the questions.

Thoughts about the interview sre making me quite nervous. By an email from EF I know in big lines what to expect but what I´m most afraid of is that I will start talking stone coal-English because of the exitement.

First I have to go to school tomorrow and after that I hope the EF site will be on air again so I can finish the last questions. Tomorrow also is the first day of our bathroom-remodeling and at seven o'clock I will be present at the Martinihotel ... exiting!

Saturday, November 29, 2014

BuitenlandBeurs

Vandaag is (hopelijk) de aanloop naar mijn Amerika-avontuur begonnen! De afgelopen week heb ik al enkele keren mailcontact gehad met het hoofdkantoor van EF, maar van telefonisch contact is het niet gekomen. Op de site lazen we over de BuitenlandBeurs in de Jaarbeurs in Utrecht waar verschillende organisaties hun projecten in het buitenland presenteerden. Mijn hoofddoel was informatie inwinnen over de mogelijkheden voor een High School Year in de Verenigde Staten. Daarnaast wilde ik graag weten wat voor andere opties voor een reis naar het buitenland er zijn.

Na veel te vroeg op te zijn gestaan op een zaterdagochtend stapten mama en ik vanochtend om kwart over negen in een overvolle trein richting Utrecht. Met oortjes met muziek in probeerde ik zo goed en zo kwaad als het ging mijn geschiedenis SE van maandag te leren.
Rond kwart over elf kwamen we in Utrecht aan en liepen we naar de Jaarbeurs. Met een hele stoet mensen, een draaiorgel dat sinterklaasliedjes speelde en kinderen verkleed als pietjes staken we de weg tussen het station en de Jaarbeurs over. Alleen het gebouw vond ik al indrukwekkend en ik voelde de zenuwen.

De BuitenlandBeurs was op de tweede verdieping. Bij binnenkomst kregen we een tasje (van EF) met informatie over de beurs en een plattegrond. De stand van EF stond gelijk naast de ingang en de eerste twee uur zijn we niet verder gekomen dan het eerste tafeltje naast de informatiebalie in de EF hoek. Twee uur lang hebben mama en ik met Josha, Stéphanie en twee oud-EF-studenten gepraat en allerlei vragen op ze afgevuurd. Ik werd met de minuut enthousiaster en zag mezelf al in het vliegtuig richting de Verenigde Staten stappen. Met een hoofd en een tas vol informatie besloten we rond twee uur om eerst maar eens iets te gaan eten en alles te laten bezinken. Alles leek opeens zo ‘echt’ te zijn geworden. De kans dat ik in augustus in het vliegtuig stap, is een stuk groter geworden. Na de lunch liepen we langs de andere stands maar ik vond het erg lastig om me nog op de verhalen van andere organisaties te concentreren. De verhalen van de EF-medewerkers en oud-studenten waren zo leuk dat alle andere mogelijkheden minder leuk leden. Mijn verwachtingen over een High School Year in Amerika werden (meer dan) bevestigd.

Tijdens de terugweg in de trein kostte het nog meer moeite om me op geschiedenis te concentreren. Ondertussen schoten er de hele tijd gedachten door mijn hoofd over hoe een jaar in Amerika zal zijn, wat ik dan allemaal nog moet doen, welke vakken ik zou kiezen, wat alle voor- en nadelen zijn, of ik iedereen tien maanden kan missen en nog veel meer.

Na thuiskomst in Groningen stapten we gelijk in de auto voor een verjaardagsbezoek in Glimmen. Iedereen was benieuwd naar mijn verhalen en hoe het nu allemaal verder gaat.

Dit is wat ik tot dusverre weet: maandagavond acht december heb ik een gesprek en interview met een ambassadeur (oud-leerling) van EF in Groningen. Hierbij zullen mama en ik eerst samen informatie krijgen over het uitwisselingsjaar en vragen beantwoorden en daarna zullen tijdens een interview mijn motivatie en beheersing van de Engelse taal aan bod komen. Ik ben heel benieuwd wat hieruit gaat komen en of ik inderdaad in aanmerking kom voor een plek in het programma.

We zullen zien!


BuitenlandBeurs

(Hopefully) today my America-adventure has started ! Last week I have had contact with EF via email multiple times, but I haven't had the opportunity to call the EF headquarters in Holland. On the website we read about the BuitenlandBeurs, an information market on which different organiszations present themselves, in the Jaarbeurs in Utrecht. My goal was to gain information about the possibilities to go on a High School Exchange Year to the United States. I also wanted to know what other options there are to go abroad.

After getting up way to early on a saturdaymorning my mom and I got on the train to Utrecht at 09:15 AM. The train was overcrowded. By using earphones I tried to learn for my History School Exam on monday but it was hard to focus.
Around 11:15 AM we arrived in Utrecht and we walked to the Jaarbeurs. With a group of people, a barrel organ playing Sinterklaas-songs and children dressed like Black Piets we walked to the other side of the road. The sight of the enormous building was very impressive and I was really exited.

The BuitenlandBeurs was on the second floor. At the entrance we recieved a bag (form EF) containing information about the stock market and a map. EF's stand was located directly to the entrance and the first two hours the only thing we had seen was the first table in the EF-area. For two hours me and mom talked to Josha, Stéphanie and two former exchange students and asked them all sorts of questions. I got more and more exited every minute and I already pictured myself catching the plane to the United States. With a head and a bag full of information at two o'clock we decided to get something to eat and to get a moment to think about everything we just heard. In a few hours the adventure had become so 'real'. The possibility of me really catching that plain in August seemed to increase every minute. After lunch we fastly visited the other stands but it was really hard to focus on the stories of other organizations. The things the EF-coworkers and former students had told me made me so exited that all the other possiblities to go abroad didn't seem what I wanted. My expectations about a High School Year in America all got confirmed.

During our trainride home it was even more difficult to concentrate on my History Exam. My head was filled with thoughts and ideas about how it would be to live in America for a year, what I would do living in the US, what all the pros and cons are, if I will be able to leave everything behind for a year and a lot of thoughts.

When we arrived home we imidiately went to a birthday party in Glimmen. Everyone was curious to hear my stories and what is going to happen next.

This is what I know so far: mondaynight at the eigth of December I will be interviewed by a staff member of EF in Groningen (a former student and ambassador). During this interview me and my mom will receive a lot of information about an exchange year and we'll have to answer all kind of questions. After that they will question my motivation and how well I manage speaking English. I'm wondering how this will work out and if I indeed will be in the run for gaining a place in the exchange program.

We'll see!

Friday, November 21, 2014

Het begin

Voor de beroepenvoorlichtingsavonden op het Augustinus college midden november had ik me aangemeld voor de presentatie van Education First (EF). Op een exchange year naar Amerika leek me al jaren geweldig en ik wilde graag meer informatie inwinnen. Aan het einde van de presentatie heb ik gevraagd wat de mogelijkheden zijn voor studenten die al een VWO diploma hebben. Ik had namelijk gehoord dat het voor mensen met een VWO diploma lastig is om op een uitwisselingsjaar te gaan. Na de presentatie heb ik m'n contactgegevens achtergelaten en ik zou bericht ontvangen over de opties.

Vandaag ontving ik een mailtje waarin stond dat er bij EF waarschijnlijk nog één plaats beschikbaar was voor een VWO6 student. Deze plek wil ik natuurlijk graag vullen! Vandaar dat mama en ik 29 november richting Utrecht zullen gaan om op de BuitenlandBeurs met medewerkers van EF te praten over de mogelijkheden.

Ben benieuwd waar ik volgend jaar te vinden ben!